Stefania

01Αυγ07

Δεν ξέρω τί με έπιασε χθες το βράδυ, η πανσέληνος θα έφταιγε, αλλά μου ήρθε όρεξη για παλιά ελληνική ταινία. Δεν ήθελα κάτι σε musical ή κομωδία και έτσι κατέληξα στην ‘δραματική’ ταινία ‘Στεφανία’ με την Ζωή Λάσκαρη.

Για την εποχή της ήταν σίγουρα προκλητική και άγγιζε θέματα όπως ομοφυλοφιλία και θρησκεία, κάτι που μου φάνηκε αρκετά τολμηρό. Πραγματικά είναι από τις καλές ταινίες του ελληνικού κινηματογράφου εκείνης της περιόδου, αλλά και πάλι δεν μπορώ να μην κάνω διάφορα σχόλια. Προειδοποιώ λοιπόν, από εδώ και πέρα ακολουθεί σαρκασμός και ειρωνία

Ας αρχίσουμε με διάφορε απορίες που είχα κατά τη διάρκεια της ταινίας:

Γιατί δεν είπε τί έγινε στην διευθύντρια;

Γιατί δεν τιμωρίθηκε;

Γιατί της έδωσαν τα κλειδιά;

Γιατί κλαίγανε οι κρατούμενες όταν τις πήγε η καλόγρια για να δουν τον οφθαλμίατρο; Γιατί είναι στραβοματικές;

Γιατί μασούσαν όλες τα νύχια/δάχτυλά τους όταν ήταν στεναχωριμένες/φοβισμένες ή ανησυχούσαν;

Τί καμπάνα ήταν αυτή; Βιονική;

Αν ήταν όντως τόσο κακοί όλοι τους και τόσο αυστηροί, γιατί δεν την σπάσανε στο ξύλο με την συμπεριφορά που είχε;

Μα καλά έτσι ξεντύνεται αυτή μπροστά στον πατριό της;!;!

Καλά η μάνα της δεν κατάλαβε ότι έλειπε από το σπίτι;

Δηλαδή αν ήταν ενήλικη θα την κλείνανε φυλακή ή δεν θα της κάνανε τίποτα;

Γιατί παντρεύτηκαν μέσα στο αναμορφωτήριο;

Δεν χρειάζονται το λιγότερο δύο μάρτυρες για έναν γάμο;

Μία θεωρία που μου ήρθε στην μέση της ταινίας:

Η Στεφανία είναι μυστκός πράκτορας και είναι εκεί για να δει τί πραγματικά γίνεται στο αναμορφωτήριο.

Και τέλος διάφορα σχόλια για την ταινία:
Σπούδασα την μοχθηρία και την ανηθικότητα όλου του κόσμου!!!!
Ζούσα έντονα, πλατιά….
Το τακουνάκι όμως το φορούσαν όλες….
Καλό τσουλάκι και αυτή! Να το κάνει με τον πατριό της.
Ποια γοητεία μωρή πυροβολημένη;